April 29, 2007

تصویر

یک وحید دلش تنگ می شود. برای کسانی که هیچ وقت نقش مهمی در زندگی اش بازی نکرده اند. برای کسانی که هم چون رهگذری آمده اند و رفته اند. خوب می فهمم این را. اما من دلم سنگ شده. شاید این دل تنگ شدن مخصوص کسانی است که رفته اند و از دور به تصاویر نگاه می کنند. من اما هم چنان ایستاده ام همان جایی که همیشه بوده ام و گیج و گنگ به دنیایی خیره شده ام که هیچش از آن من نیست. حتی خودم. دل تنگی دیری است که از این خانه رخت بربسته

3 comments:

roozbeh said...

دلتنگ که نباشی، کمی بی خیالی، کمی بی تفاوتی، کمی دیدن و گذشتن، جاهای خالی دلت را پر می کند.
بد است؟

یک وحید said...

فکر کنم میدانم ولی نمی‌فهمم، حق دارم؟

hedieh said...

kaaaaaaaaaash manam mesle to boodam!!!